Dat klinkt misschien vreemd. Misschien zelfs een beetje ongemakkelijk. Maar het is waar. Voor je zevende werden je gedragspatronen gevuld door anderen. Je ouders. Je omgeving. De school. De kerk. De buurt. Het systeem. Je wist niet beter. Je kon niet anders. Je was een kind – je nam aan wat je werd gegeven, want dat is wat kinderen doen. En je brein, dat in die jaren nog helemaal open stond, sloeg alles op. Alles. Zonder filter, zonder kritiek, zonder de mogelijkheid om te zeggen: wacht even, dit klopt niet.
En nu – twintig, dertig, vijftig jaar later – loop je nog steeds rond met software die iemand anders (dus) heeft geschreven.
Je reageert op dingen zonder te weten waarom. Je maakt keuzes die niet van jou zijn. Je voelt je onrustig, maar je weet niet waar het vandaan komt. Je functioneert prima, van buiten. Maar van binnen klopt er iets niet. Er is een soort constante ruis. Een onvrede die je niet kunt benoemen. Het gevoel dat je op de automatische piloot leeft en dat iemand anders aan de knoppen zit.
Geloof mij, want ik kan het weten: dat hoeft niet zo te blijven.
Je functioneert. Misschien zelfs goed. Je draagt verantwoordelijkheid. Je houdt ballen in de lucht. Je bent iemand op wie anderen rekenen, en je laat ze niet in de steek. Je blijft doorgaan, want dat is wat je doet. Dat is wie je bent. Toch?
Maar ergens onderweg – je weet niet precies wanneer – ben je het contact met jezelf een beetje kwijtgeraakt.
Er is onrust die je niet kunt plaatsen. Twijfel die blijft hangen. Vermoeidheid die niet weggaat door een vakantie, een stedentrip of een weekendje sauna. Het gevoel dat er iets schort, maar je weet niet wat. Je herkent patronen die steeds terugkeren. Reacties waarvan je achteraf denkt: waarom deed ik dat ook alweer? Keuzes die logisch leken maar die niet echt van jou waren. Je vraagt je af: is dit het? Is dit wie ik ben? Of is er iets anders mogelijk?
Dit is voor mensen die bereid zijn om naar binnen te kijken. Die niet op zoek zijn naar snelle oplossingen of makkelijke antwoorden. Die het lef hebben om te onderzoeken waar hun gedrag vandaan komt – ook als dat ongemakkelijk is. Die snappen dat dat gedrag ooit nodig was om te overleven, maar dat dat nu niet meer hoeft. Dat het onnodige ballast is. Die niet willen dat iemand anders het voor ze oplost, maar die willen leren om het zelf te doen.
En die de tijd willen nemen die dat vraagt. Twintig, dertig jaar telkens verkeerd overschreven software is niet zomaar in twee weken herschreven.
Er zijn 130.000 coaches in Nederland. Honderddertigduizend. En er komen er elke dag meer bij.
Ze beloven allemaal ongeveer hetzelfde. Groei. Transformatie. De beste versie van jezelf (hoe vaak lees je die niet?). Doorbraken. Inzichten. Nieuwe energie. Ze hebben websites met testimonials en fotos waarop ze wijs in de verte kijken. Ze hebben methodes met hoofdletters en stappenplannen met pijltjes. Ze hebben onwaarschijnlijk hoge tarieven als je eenmaal in hun funnel zit. Die beginnen bij stuur een berichtje en eindigen bij investeer in jezelf.
En weet je wat het gekke is? De meesten menen het nog oprecht ook. Ze willen echt helpen. Maar ze behandelen symptomen. Ze praten over gedrag. Ze geven advies. Ze maken plannen. Ze stellen doelen. Ze houden je een spiegel voor. En dan? Dan ga je naar huis met een goed gevoel en een mooi inzicht. En drie weken later zit je weer precies waar je zat. Alsof er een elastiek aan je zit dat je terugtrekt naar waar je was.
Omdat de meesten niet naar de bron gaan. Ze gaan naar wat je doet, niet naar waarom je het doet. Ze gaan naar gedrag, niet naar het patroon. Ze kijken naar symptomen, niet naar de broncode. Van je brein.
Re:Source gaat naar de bron. Niet pleisters plakken op wat er mis lijkt te gaan. Maar begrijpen waar het vandaan komt. En het daar aanpakken.
Ik help je om weer grip te krijgen op jezelf, los te komen van automatische patronen en bewuster keuzes te maken die passen bij wie je werkelijk bent.
Na afloop van het traject voel je je lichter. Niet omdat iemand je probleem heeft opgelost – want dat is niet wat hier gebeurt. Maar omdat je begrijpt waar het vandaan komt. Omdat je eindelijk ziet wat je heel lang niet zag. Omdat je de patronen herkent die je jarenlang hebben gestuurd zonder dat je het doorhad.
En belangrijker nog: je hebt de vaardigheid om er zelf mee om te gaan.
Je bent niet afhankelijk van een coach, een therapeut, een methode of een app. Je hebt geleerd hoe je eigen brein werkt. En je weet hoe je het kunt bijsturen.
Mensen die het traject hebben doorlopen zeggen het zo:
“Ik coach mezelf nu.”
Dat is geen marketingverkooppraatje. Dat is letterlijk wat er gebeurt. Maanden later merk je: het werkt nog steeds. Het is geen tijdelijke opluchting. Geen korte oppepper. Het is een vaardigheid die je de rest van je leven kunt gebruiken. Die je niemand meer af kan pakken. Die je niet hoeft te onderhouden met maandelijkse sessies of jaarlijkse updates. Een keer goed, blijvend beter.
Mijn naam is John. Kruythoff. Ik geef geen advies. Ik zeg niet wat je moet doen. Ik heb geen stappenplan, geen methode met een naam, geen geheim recept dat ik voor veel geld met je deel.
Wat ik wel doe: vragen stellen waar je stil van wordt. Luisteren op een manier die je niet gewend bent. Ruimte maken voor dingen die je al jaren met je meedraagt maar nooit hebt uitgesproken – soms niet eens aan jezelf. Mijn kracht zit niet in wat ik weet, maar in hoe ik er ben. Rust. Aanwezigheid. Geen oordeel.
Mensen die met me gewerkt hebben zeggen: “Er was iemand die echt aanwezig was. Dat had ik nog nooit meegemaakt.”
Meer weten over mij? Voor mij hoeft het niet per sé, het gaat mij om jou. Maar: vooruit, Druk maar op die knop hieronder.
Je hoeft nog niets te beslissen. Je hoeft nog niet te weten of dit iets voor jou is. Je mag gewoon bellen of mailen. Om te vragen. Om te verkennen. Om te voelen of het klikt.
